close
دانلود آهنگ جدید
آیندۀ ممکن: Future- Possible,آموزش گرامر انگلیسی به زبان ساده,دستور

آیندۀ ممکن: Future- Possible,آموزش گرامر انگلیسی به زبان ساده,دستور

گرامر انگلیسی/جملات شرطی/Conditional Sentences
تعداد بازديد : 17

گرامر انگلیسی/جملات شرطی/Conditional Sentences

جملات شرطی:  Conditional Sentences:

 

جملۀ شرطی جمله ای است که در زبان فارسی معمولاً با کلمۀ “اگر” و در انگلیسی باifو یا کلماتی که به این معنی باشند، آغاز می شود. هر جملۀ شرطی از دو قسمت تشکیل می شود: سؤال شرط (if Clause) و جواب یا جزای شرط . (the answer) قسمت سؤال شرط راSubordinate Clauseو جزای شرط راPrinciple Clauseو یاMain Clauseنیز می گویند. بطور کلی می توان گفت که انجام فعل جواب یا جزای شرط، رابطۀ کاملاً مستقیمی با انجام فعل سؤال شرط دارد.

مثال:

 

 

در صورتی که سؤال شرط در آغاز جمله قرار گیرد، آن را به وسیلۀ علامت ویرگول (,)، از بقیۀ جمله جدا می کنند، ولی چنانچه سؤال شرط بعد از جواب در آید، نیازی به علامت ویرگول (کاما)، نمی باشد.

مثال:

I should get the train If I felt early.

 به قطار می رسیدم اگر زود حرکت می کردم.

 

در زبان انگلیسی، سه نوع جملۀ شرطی وجود دارد:

 

Future- Possible:

آیندۀ ممکن:

Present- Unreal:

حال غیر ممکن:

Past-Unreal:

گذشتۀ غیر ممکن:

 

 

آیندۀ ممکن:

Future- Possible:

 

اگرجملۀ شرط،If clause، دارای فعل زمان حال ساده باشد، جملۀ دوم باید دارای زمان آیندۀ ساده ( شکل سادۀ فعل+   (will  باشد و این جمله را آیندۀ ممکن گویند.

مثال:

If he comes, we will go to the cinema.

اگر او بیاید، به سینما خواهیم رفت.

  

حال غیر ممکن:

Present- Unreal:

 

اگر جملۀ شرط ، If clause، دارای فعل گذشته باشد، جملۀ دوم باید دارای فعل زمان آینده در گذشتۀ ساده (شکل سادۀ فعلwould + ) باشد و این جمله را حال غیر ممکن گویند.

مثال:

 

If he came, we would go to the cinema.

اگر او می آمد، به سینما می رفتیم.

 

 آیندۀ ممکن:

Future- Possible:

 

اگر جملۀ شرط، If clause، دارای فعل گذشتۀ کامل (ماضی بعید) باشد، جملۀ دوم باید دارای زمان آینده در گذشتۀ کامل (اسم مفعول فعل اصلی (would have + باشد و این جمله را گذشتۀ غیر ممکن نامند.

مثال:

If he had come, we would have gone to the cinema.

اگر او آمده بود، ما به سینما می رفتیم.

اگر جملۀ دوم شرطی دارای فعل زمان آیندۀ ساده، ( شکل سادۀ فعل ( will + باشد، فعل be در جملۀif  به am,is,are تبدیل می شود.

مثال:

If she is at the party tonight, I will accept your invitation by all means.

اگر او در میهمانی امشب باشد، من با کمال میل دعوت شما را خواهم پذیرفت.

 

در صورتی که جملۀ دوم شرطی دارای فعل زمان آینده در گذشتۀ ساده (شکل سادۀ فعل ( would+باشد، فعلbe ، در جملۀ if ، برای تمام ضمایر فعل were می باشد.

مثال:

If I were you, I wouldn’t go to the cinema.

اگر من به جای شما بودم، به سینما نمی رفتم.

 

If we were you, we wouldn’t go to the cinema.

اگر ما به جای شما بودیم، به سینما نمی رفتیم.

If he were you, he wouldn’t go to the cinema.

اگر او به جای شما بود، به سینما نمی رفت.

       

 

اگر جملۀ دوم شرطی دارای یکی از افعال کمکی may, can, shall باشد، در آن جمله افعال will یا would به کار نمی رود، زیرا که may, can و shall جای فعل will و گذشتۀ آنها یعنی would, could و might جای  فعل would را می گیرند.

مثال:

If Betty comes, we may study.

اگر بتی بیاید، ما ممکن است درس بخوانیم.

If Betty came, we might study.

اگر بتی می آمد، ما ممکن بود درس بخوانیم.

If Betty had come, we might have studied.

اگر بتی آمده بود، ما ممکن بود درس بخوانیم.

If we had hurried, we could have arrived on time.

اگر عجله کرده بودیم، به موقع می رسیدیم.

 

اگر جملۀ دوم شرطی ، امری باشد، فعل آن تغییر نمی کند.

مثال:

If you go there, buyme a newspaper.

اگر به آنجا می روی، برای من یک روزنامه بخر.

بخش نظرات این مطلب
نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی